ابوعلی حسن لکذه اصفهانی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 3
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 310/ 210 ق)، نحوى، لغوى و ادیب. معروف به لكذه یا لغذه یا لذكه. از پیشوایان نحو و لغت بود. در اصفهان به دنیا آمد. در كودكى كتابهاى ابوزید و اصمعى و ابوعبیده را حفظ كرد و سپس محفوظات خود را تتبع نمود و آنها را به اعرابى كه به اصفهان مىآمدند عرضه كرد و یافتههاى خود را در كتابى كه آن را «النوادر المفیدة» نامید، نوشت. در نوجوانى به بغداد رفت. او در علم لغت و ادب شاگرد باهلى و كرمانى بود. وى با ابوحنیفه دینورى همطبقه بود و با وى معارضه و مناقضه داشت. او گرچه نزد ابواسحاق زجاج تلمذ نمود و گفتههاى استاد را املا كرد، ولى بعدها با او به مخالفت پرداخت و سخنان استادش را نقض كرد. به گفتهى حموى وى در فنون ادب ماهر و از پیشوایان نحو و لغت و در موارد قیاس خبیر بود و در پایان عمرش در عراق نظیرى براى او نبود. سال وفات وى در 310 ق، با توجه به سال وفات زجاج (ح 310 ق) و سال وفات دینورى (ح 290 ق)، صحیحتر به نظر مىرسد. از دیگر آثارش: «التسمیة»؛ «خلق الانسان»؛ «خلق الفرس»؛ «الرد على ابن قتیبة فى غریب الحدیث»؛ «مختصر فى النحو»؛ «علل النحو»؛ «نقض علل النحو»؛ «الهشاشة و البشاشة»؛ «الرد على الشعراء»؛ شرح «معانى» باهلى.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / ادبیات و کتاب
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}